Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie

Wydział Informatyki - Informatyka (S2)
specjalność: inżynieria oprogramowania

Sylabus przedmiotu Adaptacyjne środowiska i obiekty informatyczne - Przedmiot obieralny I:

Informacje podstawowe

Kierunek studiów Informatyka
Forma studiów studia stacjonarne Poziom drugiego stopnia
Tytuł zawodowy absolwenta magister
Obszary studiów nauki techniczne
Profil ogólnoakademicki
Moduł
Przedmiot Adaptacyjne środowiska i obiekty informatyczne - Przedmiot obieralny I
Specjalność internet w zarządzaniu
Jednostka prowadząca Katedra Inżynierii Oprogramowania
Nauczyciel odpowiedzialny Valery Rogoza <wrogoza@zut.edu.pl>
Inni nauczyciele Valery Rogoza <wrogoza@zut.edu.pl>
ECTS (planowane) 2,0 ECTS (formy) 2,0
Forma zaliczenia zaliczenie Język polski
Blok obieralny 5 Grupa obieralna 1

Formy dydaktyczne

Forma dydaktycznaKODSemestrGodzinyECTSWagaZaliczenie
laboratoriaL2 15 0,80,50zaliczenie
wykładyW2 15 1,20,50zaliczenie

Wymagania wstępne

KODWymaganie wstępne
W-1Przewiduje się, że przystępując do studiowania przedmiotu studenci mają wiedzę z takich podstawowych przemiotów, jak "Podstawy informatyki i algorytmizacji", "Sieci komuterowe", "Programowanie obiektowe" oraz praktycznie opanowały Techniki programowania w jednym z języków programowania obiektowego - Java, C# lub C#.

Cele przedmiotu

KODCel modułu/przedmiotu
C-1Celem przedmiotu jest znajomość studentów z zasadami tworzenia architektury adaptacyjnych środowisk komputerowych (tzw/ platform egzistencjonalnych), które wspierają współdziałanie obiektów interoperabilnych, czyli obiektów zdolnych do adaptacji swoich dzieje w trakcie rozwiązania postawionych problemów.

Treści programowe z podziałem na formy zajęć

KODTreść programowaGodziny
laboratoria
T-L-1Znajomość z wiadomymi platformami egzistencjonalnymi: CORBA, COM+, Java/RMI, Microsoft.NET Framework4
T-L-2Badanie środowiska tworzenia agentów mobilnych JADE4
T-L-3Znajomość z architekrurą i najeważniejszymy funkcjami hybrydowych platform egzistencjonalnych2
T-L-4Badania metod tworzenia inteligentnych obiektów samoorganizujących się zasobami Matlab4
T-L-5Zajęcie podsumuwujące1
15
wykłady
T-W-1Złożone problemy: ich charakterystyczne cechy, problemy ich analizy zasobami komputerowymi. Wymagania stawiane do składu i funkcji środowisk komputerowych przeznaczonych do rozwiązania złożonych problemów.2
T-W-2Architektury platform egzistencjonalnych systemów komputerowych z warstwą pośrednią.2
T-W-3Modele adaptacyjnego sterowania sieciami komunikacyjnymi.2
T-W-4Techniki budowy adaptacyjnych systemów sieciowych: odpornych na błędy, ze skalowalną architekturą, wspierających współdziałanie obiektów interoperabilnych.3
T-W-5Zasady budowy adaptacyjnych systemów rozproszonych2
T-W-6Architektury i funkcje hybrydowych żrodowisk adaptacyjnych z wysokim poziomem samoorganizacj.2
T-W-7Techniki tworzenia adaptacyjnych obiektów opartych na zasady samoorganizacji2
15

Obciążenie pracą studenta - formy aktywności

KODForma aktywnościGodziny
laboratoria
A-L-1Wykonanie zadań na zjęciach laboratoryjnych15
A-L-2Przygotowanie do zajęć laboratoryjnych4
A-L-3Zaliczenie z zajęć laboratoryjnych2
21
wykłady
A-W-1Uczęszczanie na wykłady15
A-W-2Konsultacje z przedmiotu2
A-W-3Samodzielne studiowanie proponowanej literatury5
A-W-4Przygotowanie do zaliczenia z przedmiotu i zdawanie zaliczenia10
32

Metody nauczania / narzędzia dydaktyczne

KODMetoda nauczania / narzędzie dydaktyczne
M-1Wykłady, zajęcia laboratoryjne, konsultacje z przedniotu, znajomość z proponowaną literaturą? przygotowanie do zaliczeń z przedmiotu i zajęć laboratoryjnych. Sprzęt na wykładach: projektor multimedialny, komputer. Sprzęt na zajęciach laboratoryjnych: komputery

Sposoby oceny

KODSposób oceny
S-1Ocena formująca: Ocena jakości i pełnoty wykonania zadań na zajęciach laboratoryjnych, ocena odpowiedzi na zaliczeniu z przedmiotu.

Zamierzone efekty kształcenia - wiedza

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
I_2A_D15/O4/1-2_W01
Studenci zdobywają wiedzę ze współczesnych architektur egzystencjonalnych i adaptacyjnych platform komputerowych, zasad ich budowy i najgłówniejszych funkcji tych platform, a także z technik tworzenia obiektów zdolnych do adaptacji swego zachowania w trybie dynamicznym.
I_2A_W04, I_2A_W10C-1T-W-2, T-W-1, T-W-3, T-W-4, T-W-5, T-W-7, T-W-6M-1S-1

Zamierzone efekty kształcenia - umiejętności

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
I_2A_D15/O4/1-2_U01
Po studiowaniu przedmiotu studenci zdobywają umiejętności: wyboru i analizy platrormy egzistencjonalnej, która najbardziej odpowiada zagadnieniu ulegającemu rozwiązaniu, analizować i uzasadniać wybór funkcje platformy i zasobów zwiększania wydajności plaformy (w razie potrzeby) ze wzgłedu na wymagania skalowalności, odporności na błędy i zdolności do wsparcia funkcjonalności obiektów interoperablinych realizowanych na tej platformie.
I_2A_U07C-1T-L-4, T-W-4, T-W-7M-1S-1

Zamierzone efekty kształcenia - inne kompetencje społeczne i personalne

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
I_2A_D15/O4/1-2_K01
Po przestudiowaniu danego przedmiotu studenci zdobywają kompetencje w dziedzinie tworzenia i wykorzystania adaptacyjnych środowisk komputerowych do efektywnego rozwiązania problemów opracowywania informacji podczas rozwiązania złożonych problemów wymagających elastycznego nastawiania środowiska komputerowego.
I_2A_K06C-1T-L-1, T-L-3, T-W-2, T-W-5M-1S-1

Kryterium oceny - wiedza

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
I_2A_D15/O4/1-2_W01
Studenci zdobywają wiedzę ze współczesnych architektur egzystencjonalnych i adaptacyjnych platform komputerowych, zasad ich budowy i najgłówniejszych funkcji tych platform, a także z technik tworzenia obiektów zdolnych do adaptacji swego zachowania w trybie dynamicznym.
2,0Student nie wyjawia wiedzy z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, nie w stanie przedstawić analizę ich zasadniczych cech i funkcji i nie ma wyraźnego przedstawienia o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
3,0Student wyjawia wiedzę z niektórych podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, ale nie w stanie przedstawić analizę ich zasadniczych cech i funkcji i nie ma wyraźnego przedstawienia o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
3,5Student wyjawia wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, ale nie w stanie przedstawić dokłądną analizę ich zasadniczych cech i funkcji i ma słabe przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
4,0Student wyjawia dobrą wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, w stanie opisać ich zasadnicze cechy i funkcji, ale ma słabe przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
4,5Student wyjawia dobrą wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, w stanie opisać ich zasadnicze cechy i funkcji, ma przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji, ale napotyka się z trudnościami klasyfikacji metod tworzenia omówionych obiektów .
5,0Student wyjawia dobrą wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, w stanie opisać ich zasadnicze cechy i funkcji, ma dobre przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji i jest w stanie opisać klasyfikację metod tworzenia omówionych obiektów i warunki zastosowania tych metod.

Kryterium oceny - umiejętności

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
I_2A_D15/O4/1-2_U01
Po studiowaniu przedmiotu studenci zdobywają umiejętności: wyboru i analizy platrormy egzistencjonalnej, która najbardziej odpowiada zagadnieniu ulegającemu rozwiązaniu, analizować i uzasadniać wybór funkcje platformy i zasobów zwiększania wydajności plaformy (w razie potrzeby) ze wzgłedu na wymagania skalowalności, odporności na błędy i zdolności do wsparcia funkcjonalności obiektów interoperablinych realizowanych na tej platformie.
2,0Student nie w stanie wybrać i przeanalizować platformę egzistencjonalną, któraby odpowiadała zagadnieniu ulegającemu rozwiązaniu, a także nie ma pojęcia co do istniejących funkcji współczesnych platform i zasobów programistycznych do realizacji obiektów interoperabilnych.
3,0Student demonstruje znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, ale nie w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego.
3,5Student demonstruje znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, ale nie w stanie przeanalizować, o ile funkcje te są optymalne do rozwiązania postawionego problemu.
4,0Student demonstruje dobrą znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, ale odczuwa trudności do analizy tego, jakie są funkcje wybranej platformy pozwalające zapewnić skalowalność, bezpieczeństwo i odporność na błędy.
4,5Student demonstruje dobrą znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, może przeanalizować, o ile funkcje te są optymalne do rozwiązania postawionego problemu, ale odczuwa trudności do analizy tego, jakie są funkcje wybranej platformy pozwalające zapewnić skalowalność, bezpieczeństwo i odporność na błędy.
5,0Student demonstruje dobrą znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, może przeanalizować, o ile funkcje te są optymalne do rozwiązania postawionego problemu, jest zdolny do analizy tego, jakie są funkcje wybranej platformy pozwalające zapewnić skalowalność, bezpieczeństwo i odporność na błędy.

Kryterium oceny - inne kompetencje społeczne i personalne

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
I_2A_D15/O4/1-2_K01
Po przestudiowaniu danego przedmiotu studenci zdobywają kompetencje w dziedzinie tworzenia i wykorzystania adaptacyjnych środowisk komputerowych do efektywnego rozwiązania problemów opracowywania informacji podczas rozwiązania złożonych problemów wymagających elastycznego nastawiania środowiska komputerowego.
2,0Student nie wyjawia kompetencje dotyczące rozumienia preznaczenia platform egzistencjonalnych i obiektów interoperabilnych do realizacji rozproszonych systemów informatycznych.
3,0Student wyjawia znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, ale bardzo słabo orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą i na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych.
3,5Student wyjawia znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, ale nie zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych.
4,0Student wyjawia dobrą znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych, ale nie wyjawia kompetencje w porównawczej analizie platform między sobą w celu wybory optymalnej struktury adaptacyjnego systemu informatycznego.
4,5Student wyjawia dobrą znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych, wyjawia kompetencje w porównawczej analizie platform między sobą, ale nie w stanie ocenić, o ile optymalny jest wybor danej platformy do budowy środowiska adaptacyjnego.
5,0Student wyjawia dobrą znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych, wyjawia kompetencje w porównawczej analizie platform między sobą, i w stanie ocenić, o ile optymalny jest wybor danej platformy do budowy środowiska adaptacyjnego.

Literatura podstawowa

  1. Haibo He, Self-Adaptive Systems for Machine Intelligence, John Wiley & Sons, Hoboke, New Jersey, 2011
  2. Mirosław Krzyśko, Waldemar Wołyński, Tomasz Górecki, Michał Skorzybut, Systemy Uczące się, Naukowo-Techiczne, Warszawa, 2008
  3. Paweł Wawrzyński, Systemy Adaptacyjne i Uczące się, OWPW, Warszawa, 2009

Literatura dodatkowa

  1. Fradkov, A. L., Miroshnik, I. V., Nikiforov, V. O., Nonlinear and Adaptive Control of Complex Systems., Kluwer, Dordrecht, 1999, Series: Mathematics and Its Applications. Vol. 491.
  2. Bellman R., Adaptive Control Processes, Princeton Uniwersity Press, Princeton, NY, 1961
  3. Benveniste A., Metivier M., Priouret P., Adaptive Algorithms and Stochastic Approximation, Springer-Verlag, New York, 1987

Treści programowe - laboratoria

KODTreść programowaGodziny
T-L-1Znajomość z wiadomymi platformami egzistencjonalnymi: CORBA, COM+, Java/RMI, Microsoft.NET Framework4
T-L-2Badanie środowiska tworzenia agentów mobilnych JADE4
T-L-3Znajomość z architekrurą i najeważniejszymy funkcjami hybrydowych platform egzistencjonalnych2
T-L-4Badania metod tworzenia inteligentnych obiektów samoorganizujących się zasobami Matlab4
T-L-5Zajęcie podsumuwujące1
15

Treści programowe - wykłady

KODTreść programowaGodziny
T-W-1Złożone problemy: ich charakterystyczne cechy, problemy ich analizy zasobami komputerowymi. Wymagania stawiane do składu i funkcji środowisk komputerowych przeznaczonych do rozwiązania złożonych problemów.2
T-W-2Architektury platform egzistencjonalnych systemów komputerowych z warstwą pośrednią.2
T-W-3Modele adaptacyjnego sterowania sieciami komunikacyjnymi.2
T-W-4Techniki budowy adaptacyjnych systemów sieciowych: odpornych na błędy, ze skalowalną architekturą, wspierających współdziałanie obiektów interoperabilnych.3
T-W-5Zasady budowy adaptacyjnych systemów rozproszonych2
T-W-6Architektury i funkcje hybrydowych żrodowisk adaptacyjnych z wysokim poziomem samoorganizacj.2
T-W-7Techniki tworzenia adaptacyjnych obiektów opartych na zasady samoorganizacji2
15

Formy aktywności - laboratoria

KODForma aktywnościGodziny
A-L-1Wykonanie zadań na zjęciach laboratoryjnych15
A-L-2Przygotowanie do zajęć laboratoryjnych4
A-L-3Zaliczenie z zajęć laboratoryjnych2
21
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta

Formy aktywności - wykłady

KODForma aktywnościGodziny
A-W-1Uczęszczanie na wykłady15
A-W-2Konsultacje z przedmiotu2
A-W-3Samodzielne studiowanie proponowanej literatury5
A-W-4Przygotowanie do zaliczenia z przedmiotu i zdawanie zaliczenia10
32
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaI_2A_D15/O4/1-2_W01Studenci zdobywają wiedzę ze współczesnych architektur egzystencjonalnych i adaptacyjnych platform komputerowych, zasad ich budowy i najgłówniejszych funkcji tych platform, a także z technik tworzenia obiektów zdolnych do adaptacji swego zachowania w trybie dynamicznym.
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówI_2A_W04Ma wiedzę z zakresu zaawansowanych technik programowania systemów informatycznych w wybranym obszarze zastosowań
I_2A_W10Ma poszerzoną wiedzę dotyczącą trendów rozwojowych i możliwości zastosowania informatyki w wybranych obszarach nauki i techniki
Cel przedmiotuC-1Celem przedmiotu jest znajomość studentów z zasadami tworzenia architektury adaptacyjnych środowisk komputerowych (tzw/ platform egzistencjonalnych), które wspierają współdziałanie obiektów interoperabilnych, czyli obiektów zdolnych do adaptacji swoich dzieje w trakcie rozwiązania postawionych problemów.
Treści programoweT-W-2Architektury platform egzistencjonalnych systemów komputerowych z warstwą pośrednią.
T-W-1Złożone problemy: ich charakterystyczne cechy, problemy ich analizy zasobami komputerowymi. Wymagania stawiane do składu i funkcji środowisk komputerowych przeznaczonych do rozwiązania złożonych problemów.
T-W-3Modele adaptacyjnego sterowania sieciami komunikacyjnymi.
T-W-4Techniki budowy adaptacyjnych systemów sieciowych: odpornych na błędy, ze skalowalną architekturą, wspierających współdziałanie obiektów interoperabilnych.
T-W-5Zasady budowy adaptacyjnych systemów rozproszonych
T-W-7Techniki tworzenia adaptacyjnych obiektów opartych na zasady samoorganizacji
T-W-6Architektury i funkcje hybrydowych żrodowisk adaptacyjnych z wysokim poziomem samoorganizacj.
Metody nauczaniaM-1Wykłady, zajęcia laboratoryjne, konsultacje z przedniotu, znajomość z proponowaną literaturą? przygotowanie do zaliczeń z przedmiotu i zajęć laboratoryjnych. Sprzęt na wykładach: projektor multimedialny, komputer. Sprzęt na zajęciach laboratoryjnych: komputery
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Ocena jakości i pełnoty wykonania zadań na zajęciach laboratoryjnych, ocena odpowiedzi na zaliczeniu z przedmiotu.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie wyjawia wiedzy z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, nie w stanie przedstawić analizę ich zasadniczych cech i funkcji i nie ma wyraźnego przedstawienia o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
3,0Student wyjawia wiedzę z niektórych podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, ale nie w stanie przedstawić analizę ich zasadniczych cech i funkcji i nie ma wyraźnego przedstawienia o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
3,5Student wyjawia wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, ale nie w stanie przedstawić dokłądną analizę ich zasadniczych cech i funkcji i ma słabe przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
4,0Student wyjawia dobrą wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, w stanie opisać ich zasadnicze cechy i funkcji, ale ma słabe przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji.
4,5Student wyjawia dobrą wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, w stanie opisać ich zasadnicze cechy i funkcji, ma przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji, ale napotyka się z trudnościami klasyfikacji metod tworzenia omówionych obiektów .
5,0Student wyjawia dobrą wiedzę z podstawowych architektur środowisk adaptacyjnych, w stanie opisać ich zasadnicze cechy i funkcji, ma dobre przedstawienie o tym, w jaki sposób mogą być tworzone inteligentne obiekty zdolne do samoorganizacji i jest w stanie opisać klasyfikację metod tworzenia omówionych obiektów i warunki zastosowania tych metod.
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaI_2A_D15/O4/1-2_U01Po studiowaniu przedmiotu studenci zdobywają umiejętności: wyboru i analizy platrormy egzistencjonalnej, która najbardziej odpowiada zagadnieniu ulegającemu rozwiązaniu, analizować i uzasadniać wybór funkcje platformy i zasobów zwiększania wydajności plaformy (w razie potrzeby) ze wzgłedu na wymagania skalowalności, odporności na błędy i zdolności do wsparcia funkcjonalności obiektów interoperablinych realizowanych na tej platformie.
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówI_2A_U07Potrafi wykorzystywać poznane metody, techniki i modele do rozwiązywania złożonych problemów
Cel przedmiotuC-1Celem przedmiotu jest znajomość studentów z zasadami tworzenia architektury adaptacyjnych środowisk komputerowych (tzw/ platform egzistencjonalnych), które wspierają współdziałanie obiektów interoperabilnych, czyli obiektów zdolnych do adaptacji swoich dzieje w trakcie rozwiązania postawionych problemów.
Treści programoweT-L-4Badania metod tworzenia inteligentnych obiektów samoorganizujących się zasobami Matlab
T-W-4Techniki budowy adaptacyjnych systemów sieciowych: odpornych na błędy, ze skalowalną architekturą, wspierających współdziałanie obiektów interoperabilnych.
T-W-7Techniki tworzenia adaptacyjnych obiektów opartych na zasady samoorganizacji
Metody nauczaniaM-1Wykłady, zajęcia laboratoryjne, konsultacje z przedniotu, znajomość z proponowaną literaturą? przygotowanie do zaliczeń z przedmiotu i zajęć laboratoryjnych. Sprzęt na wykładach: projektor multimedialny, komputer. Sprzęt na zajęciach laboratoryjnych: komputery
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Ocena jakości i pełnoty wykonania zadań na zajęciach laboratoryjnych, ocena odpowiedzi na zaliczeniu z przedmiotu.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie w stanie wybrać i przeanalizować platformę egzistencjonalną, któraby odpowiadała zagadnieniu ulegającemu rozwiązaniu, a także nie ma pojęcia co do istniejących funkcji współczesnych platform i zasobów programistycznych do realizacji obiektów interoperabilnych.
3,0Student demonstruje znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, ale nie w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego.
3,5Student demonstruje znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, ale nie w stanie przeanalizować, o ile funkcje te są optymalne do rozwiązania postawionego problemu.
4,0Student demonstruje dobrą znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, ale odczuwa trudności do analizy tego, jakie są funkcje wybranej platformy pozwalające zapewnić skalowalność, bezpieczeństwo i odporność na błędy.
4,5Student demonstruje dobrą znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, może przeanalizować, o ile funkcje te są optymalne do rozwiązania postawionego problemu, ale odczuwa trudności do analizy tego, jakie są funkcje wybranej platformy pozwalające zapewnić skalowalność, bezpieczeństwo i odporność na błędy.
5,0Student demonstruje dobrą znajomość z istniejących platform egzistencjonalnych, w stanie wybrać pewną platformę i funkcje tej platformy do realizacji adaptacyjnego środowiska rozproszonego, może przeanalizować, o ile funkcje te są optymalne do rozwiązania postawionego problemu, jest zdolny do analizy tego, jakie są funkcje wybranej platformy pozwalające zapewnić skalowalność, bezpieczeństwo i odporność na błędy.
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaI_2A_D15/O4/1-2_K01Po przestudiowaniu danego przedmiotu studenci zdobywają kompetencje w dziedzinie tworzenia i wykorzystania adaptacyjnych środowisk komputerowych do efektywnego rozwiązania problemów opracowywania informacji podczas rozwiązania złożonych problemów wymagających elastycznego nastawiania środowiska komputerowego.
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówI_2A_K06Potrafi myśleć i działać w sposób kreatywny i przedsiębiorczy
Cel przedmiotuC-1Celem przedmiotu jest znajomość studentów z zasadami tworzenia architektury adaptacyjnych środowisk komputerowych (tzw/ platform egzistencjonalnych), które wspierają współdziałanie obiektów interoperabilnych, czyli obiektów zdolnych do adaptacji swoich dzieje w trakcie rozwiązania postawionych problemów.
Treści programoweT-L-1Znajomość z wiadomymi platformami egzistencjonalnymi: CORBA, COM+, Java/RMI, Microsoft.NET Framework
T-L-3Znajomość z architekrurą i najeważniejszymy funkcjami hybrydowych platform egzistencjonalnych
T-W-2Architektury platform egzistencjonalnych systemów komputerowych z warstwą pośrednią.
T-W-5Zasady budowy adaptacyjnych systemów rozproszonych
Metody nauczaniaM-1Wykłady, zajęcia laboratoryjne, konsultacje z przedniotu, znajomość z proponowaną literaturą? przygotowanie do zaliczeń z przedmiotu i zajęć laboratoryjnych. Sprzęt na wykładach: projektor multimedialny, komputer. Sprzęt na zajęciach laboratoryjnych: komputery
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Ocena jakości i pełnoty wykonania zadań na zajęciach laboratoryjnych, ocena odpowiedzi na zaliczeniu z przedmiotu.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie wyjawia kompetencje dotyczące rozumienia preznaczenia platform egzistencjonalnych i obiektów interoperabilnych do realizacji rozproszonych systemów informatycznych.
3,0Student wyjawia znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, ale bardzo słabo orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą i na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych.
3,5Student wyjawia znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, ale nie zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych.
4,0Student wyjawia dobrą znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych, ale nie wyjawia kompetencje w porównawczej analizie platform między sobą w celu wybory optymalnej struktury adaptacyjnego systemu informatycznego.
4,5Student wyjawia dobrą znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych, wyjawia kompetencje w porównawczej analizie platform między sobą, ale nie w stanie ocenić, o ile optymalny jest wybor danej platformy do budowy środowiska adaptacyjnego.
5,0Student wyjawia dobrą znajomość zasad tworzenia platform egzistencjonalnych, orientuje się w tym, w jaki sposób te platformy współdziałąją ze sobą, zna, na czym polega uniwersalność tych platform do realizacji środowisk adaptacyjnych, wyjawia kompetencje w porównawczej analizie platform między sobą, i w stanie ocenić, o ile optymalny jest wybor danej platformy do budowy środowiska adaptacyjnego.