Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie

Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska - Budownictwo - inżynier europejski (S1)

Sylabus przedmiotu WZK - Teatr:

Informacje podstawowe

Kierunek studiów Budownictwo - inżynier europejski
Forma studiów studia stacjonarne Poziom pierwszego stopnia
Tytuł zawodowy absolwenta inżynier
Obszary studiów charakterystyki PRK, kompetencje inżynierskie PRK
Profil ogólnoakademicki
Moduł
Przedmiot WZK - Teatr
Specjalność przedmiot wspólny
Jednostka prowadząca Studium Kultury
Nauczyciel odpowiedzialny Iwona Charkiewicz <Iwona.Charkiewicz@zut.edu.pl>
Inni nauczyciele
ECTS (planowane) 1,0 ECTS (formy) 1,0
Forma zaliczenia zaliczenie Język polski
Blok obieralny 2 Grupa obieralna 3

Formy dydaktyczne

Forma dydaktycznaKODSemestrGodzinyECTSWagaZaliczenie
wykładyW1 15 1,01,00zaliczenie

Wymagania wstępne

KODWymaganie wstępne
W-1Ogólna znajomość zagadnień dotyczących kutury

Cele przedmiotu

KODCel modułu/przedmiotu
C-1Przekazanie treści humanistycznych, uzupełniających wykształcenie techniczne studenta.
C-2Rozbudzenie wrażliwości na piękno zawarte w sztuce teatralnej.
C-3Przekazanie treści z zakresu elementów wiedzy o teatrze: - historii teatru rodzimej i obcej, - twórców teatralnych, - wydarzeń teatralnych, np. wybitnych sztuk, aktorów, reżyserów, - wiadomości z literatury i form teatralnych.
C-4Rozwijanie i kształtowanie poprzez teatr - osobowości studenta.
C-5Ukształtowanie nawyku stałego, nie okazjonalnego uczestnictwa w kulturze.

Treści programowe z podziałem na formy zajęć

KODTreść programowaGodziny
wykłady
T-W-1Początek i rozwój sceny ( scena antyczna, średniowieczna, renesansowa, wieku XVII i XVIII)2
T-W-2Początek i rozwój dramatu (dramaty – antyczny, średniowieczny, renesansowy, baroku i klasycyzmu, romantyzmu i naturalizmu).2
T-W-3Wielka Reforma Teatralna – metryka teatru współczesnego.2
T-W-4Dramaturgia XX wieku.2
T-W-5Aktor - zmiany na przestrzeni wieków.2
T-W-6Teatr Telewizji.2
T-W-7Teatry w Szczecinie – miejsca, zespoły, profile artystyczne.3
15

Obciążenie pracą studenta - formy aktywności

KODForma aktywnościGodziny
wykłady
A-W-1Uczestnictwo w zajęciach.15
A-W-2Student powinien dysponować wystarczającą wiedzą, aby swobodnie poruszać się w problematyce sztuki teatralnej oraz dostrzegać różne jej aspekty.12
A-W-3Konsultacje2
A-W-4Zaliczenie1
30

Metody nauczania / narzędzia dydaktyczne

KODMetoda nauczania / narzędzie dydaktyczne
M-11. Metody podające: - wykład informacyjny, - pogadanka, - opowiadanie, - opis, - anegdota, - objaśnienie lub wyjaśnienie. 2. Metody problemowe: - wykład konwersatoryjny. 3. Metody eksponujące: - nagranie CD, film-DVD - ekspozycja, - pokaz multimedialny połączony z przeżyciem. 4. Metody programowe: - z użyciem komputera, odtwarzacza CD/DVD, - z użyciem potrzebnych materiałów dydaktycznych. 5. Metody praktyczne: - pokaz, - sztuka teatralna, - ćwiczenia przedmiotowe.

Sposoby oceny

KODSposób oceny
S-1Ocena formująca: Ocena formująca prowadzona na początku zajęć służy do identyfikacji braków wiedzy, daje informacje podstawowe dla przygotowania treści programowych do nauczania przedmiotu. Pomaga wykładowcy ukierunkować przekazywane treści do poziomu studentów tak, aby uzyskać założone efekty i cele dydaktyczne. Ocena podsumowująca wystawiana pod koniec przedmiotu, która podsumowuje osiągnięte efekty przyswojonej wiedzy.

Zamierzone efekty uczenia się - wiedza

Zamierzone efekty uczenia sięOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaOdniesienie do efektów uczenia się prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
BIE_1A_A/02-b_W01
Zarówno geneza teatru, jak i jego historia dowodzi, że ten rodzaj sztuki jest w szczególnym stopniu związany z człowiekiem. Teatr zaspokaja, ale i równocześnie budzi w ludziach wiele potrzeb kulturowych, poznawczych, psychicznych, społecznych, estetycznych. Człowiek nie tylko obserwuje, ale też reaguje na świat będący mu domem, bezdrożem, rodzą się, więc się w nim emocje; strach lub zachwyt. I tym emocjom daje wyraz teatr. Jest takim światem i życiem w pigułce.
BIE-NL_1A_W25C-5, C-2, C-3, C-4, C-1T-W-3, T-W-4, T-W-7, T-W-6, T-W-5, T-W-2, T-W-1M-1S-1

Zamierzone efekty uczenia się - umiejętności

Zamierzone efekty uczenia sięOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaOdniesienie do efektów uczenia się prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
BIE_1A_A/02-b_U01
Student nabywa umiejętność rozpoznawania różnego rodzaju sztuki, m.in. sztuki teatralnej
BIE-NL_1A_U25C-5, C-2, C-3, C-4, C-1T-W-3, T-W-4, T-W-7, T-W-6, T-W-5, T-W-2, T-W-1M-1S-1

Zamierzone efekty uczenia się - inne kompetencje społeczne i personalne

Zamierzone efekty uczenia sięOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaOdniesienie do efektów uczenia się prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
BIE_1A_A/02-b_K01
Student jest gotowy do świadomego wyboru zagadnień kultury, w także wyrabia sobie opinię o potrzebie uczestniczenia w życiu kultury
BIE-NL_1A_K07C-5, C-2, C-3, C-4, C-1T-W-3, T-W-4, T-W-7, T-W-6, T-W-5, T-W-2, T-W-1M-1S-1

Kryterium oceny - wiedza

Efekt uczenia sięOcenaKryterium oceny
BIE_1A_A/02-b_W01
Zarówno geneza teatru, jak i jego historia dowodzi, że ten rodzaj sztuki jest w szczególnym stopniu związany z człowiekiem. Teatr zaspokaja, ale i równocześnie budzi w ludziach wiele potrzeb kulturowych, poznawczych, psychicznych, społecznych, estetycznych. Człowiek nie tylko obserwuje, ale też reaguje na świat będący mu domem, bezdrożem, rodzą się, więc się w nim emocje; strach lub zachwyt. I tym emocjom daje wyraz teatr. Jest takim światem i życiem w pigułce.
2,0
3,0Student posiada podstawową wiedzę dotyczącą teatru i zagadnień kultury
3,5
4,0
4,5
5,0

Kryterium oceny - umiejętności

Efekt uczenia sięOcenaKryterium oceny
BIE_1A_A/02-b_U01
Student nabywa umiejętność rozpoznawania różnego rodzaju sztuki, m.in. sztuki teatralnej
2,0
3,0Student ma słabą świadomość potrzeby uczestniczenia w wydarzeniach związanych z kulturą i sztuką teatralną
3,5
4,0
4,5
5,0

Kryterium oceny - inne kompetencje społeczne i personalne

Efekt uczenia sięOcenaKryterium oceny
BIE_1A_A/02-b_K01
Student jest gotowy do świadomego wyboru zagadnień kultury, w także wyrabia sobie opinię o potrzebie uczestniczenia w życiu kultury
2,0
3,0Student ma słabą świadomość potrzeby uczestniczenia w wydarzeniach związanych z kulturą i sztuką teatralną
3,5
4,0
4,5
5,0

Literatura podstawowa

  1. Eli Rozik, Korzenie teatru, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011
  2. Margot Berthold, Historia teatru, Wydawnictwo Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 2009
  3. Uta Hagen, Szacunek dla aktorstwa, Wydawnictwo PWSFTv i T, 2010
  4. Marcin Siwiec, Teatr, Wydawnictwo Damidos, 2011

Treści programowe - wykłady

KODTreść programowaGodziny
T-W-1Początek i rozwój sceny ( scena antyczna, średniowieczna, renesansowa, wieku XVII i XVIII)2
T-W-2Początek i rozwój dramatu (dramaty – antyczny, średniowieczny, renesansowy, baroku i klasycyzmu, romantyzmu i naturalizmu).2
T-W-3Wielka Reforma Teatralna – metryka teatru współczesnego.2
T-W-4Dramaturgia XX wieku.2
T-W-5Aktor - zmiany na przestrzeni wieków.2
T-W-6Teatr Telewizji.2
T-W-7Teatry w Szczecinie – miejsca, zespoły, profile artystyczne.3
15

Formy aktywności - wykłady

KODForma aktywnościGodziny
A-W-1Uczestnictwo w zajęciach.15
A-W-2Student powinien dysponować wystarczającą wiedzą, aby swobodnie poruszać się w problematyce sztuki teatralnej oraz dostrzegać różne jej aspekty.12
A-W-3Konsultacje2
A-W-4Zaliczenie1
30
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty uczenia sięBIE_1A_A/02-b_W01Zarówno geneza teatru, jak i jego historia dowodzi, że ten rodzaj sztuki jest w szczególnym stopniu związany z człowiekiem. Teatr zaspokaja, ale i równocześnie budzi w ludziach wiele potrzeb kulturowych, poznawczych, psychicznych, społecznych, estetycznych. Człowiek nie tylko obserwuje, ale też reaguje na świat będący mu domem, bezdrożem, rodzą się, więc się w nim emocje; strach lub zachwyt. I tym emocjom daje wyraz teatr. Jest takim światem i życiem w pigułce.
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówBIE-NL_1A_W25Zna podstawową terminologię dotyczącą prawa, ekonomii, etyki, filozofii, socjologii, sztuki, wzornictwa i kultury
Cel przedmiotuC-5Ukształtowanie nawyku stałego, nie okazjonalnego uczestnictwa w kulturze.
C-2Rozbudzenie wrażliwości na piękno zawarte w sztuce teatralnej.
C-3Przekazanie treści z zakresu elementów wiedzy o teatrze: - historii teatru rodzimej i obcej, - twórców teatralnych, - wydarzeń teatralnych, np. wybitnych sztuk, aktorów, reżyserów, - wiadomości z literatury i form teatralnych.
C-4Rozwijanie i kształtowanie poprzez teatr - osobowości studenta.
C-1Przekazanie treści humanistycznych, uzupełniających wykształcenie techniczne studenta.
Treści programoweT-W-3Wielka Reforma Teatralna – metryka teatru współczesnego.
T-W-4Dramaturgia XX wieku.
T-W-7Teatry w Szczecinie – miejsca, zespoły, profile artystyczne.
T-W-6Teatr Telewizji.
T-W-5Aktor - zmiany na przestrzeni wieków.
T-W-2Początek i rozwój dramatu (dramaty – antyczny, średniowieczny, renesansowy, baroku i klasycyzmu, romantyzmu i naturalizmu).
T-W-1Początek i rozwój sceny ( scena antyczna, średniowieczna, renesansowa, wieku XVII i XVIII)
Metody nauczaniaM-11. Metody podające: - wykład informacyjny, - pogadanka, - opowiadanie, - opis, - anegdota, - objaśnienie lub wyjaśnienie. 2. Metody problemowe: - wykład konwersatoryjny. 3. Metody eksponujące: - nagranie CD, film-DVD - ekspozycja, - pokaz multimedialny połączony z przeżyciem. 4. Metody programowe: - z użyciem komputera, odtwarzacza CD/DVD, - z użyciem potrzebnych materiałów dydaktycznych. 5. Metody praktyczne: - pokaz, - sztuka teatralna, - ćwiczenia przedmiotowe.
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Ocena formująca prowadzona na początku zajęć służy do identyfikacji braków wiedzy, daje informacje podstawowe dla przygotowania treści programowych do nauczania przedmiotu. Pomaga wykładowcy ukierunkować przekazywane treści do poziomu studentów tak, aby uzyskać założone efekty i cele dydaktyczne. Ocena podsumowująca wystawiana pod koniec przedmiotu, która podsumowuje osiągnięte efekty przyswojonej wiedzy.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0
3,0Student posiada podstawową wiedzę dotyczącą teatru i zagadnień kultury
3,5
4,0
4,5
5,0
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty uczenia sięBIE_1A_A/02-b_U01Student nabywa umiejętność rozpoznawania różnego rodzaju sztuki, m.in. sztuki teatralnej
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówBIE-NL_1A_U25Potrafi interpretować programy etyczne, socjologiczne, z zakresu prawa i ekonomii, a także analizować współczesne nurty kultury, filozofii, sztuki i wzornictwa
Cel przedmiotuC-5Ukształtowanie nawyku stałego, nie okazjonalnego uczestnictwa w kulturze.
C-2Rozbudzenie wrażliwości na piękno zawarte w sztuce teatralnej.
C-3Przekazanie treści z zakresu elementów wiedzy o teatrze: - historii teatru rodzimej i obcej, - twórców teatralnych, - wydarzeń teatralnych, np. wybitnych sztuk, aktorów, reżyserów, - wiadomości z literatury i form teatralnych.
C-4Rozwijanie i kształtowanie poprzez teatr - osobowości studenta.
C-1Przekazanie treści humanistycznych, uzupełniających wykształcenie techniczne studenta.
Treści programoweT-W-3Wielka Reforma Teatralna – metryka teatru współczesnego.
T-W-4Dramaturgia XX wieku.
T-W-7Teatry w Szczecinie – miejsca, zespoły, profile artystyczne.
T-W-6Teatr Telewizji.
T-W-5Aktor - zmiany na przestrzeni wieków.
T-W-2Początek i rozwój dramatu (dramaty – antyczny, średniowieczny, renesansowy, baroku i klasycyzmu, romantyzmu i naturalizmu).
T-W-1Początek i rozwój sceny ( scena antyczna, średniowieczna, renesansowa, wieku XVII i XVIII)
Metody nauczaniaM-11. Metody podające: - wykład informacyjny, - pogadanka, - opowiadanie, - opis, - anegdota, - objaśnienie lub wyjaśnienie. 2. Metody problemowe: - wykład konwersatoryjny. 3. Metody eksponujące: - nagranie CD, film-DVD - ekspozycja, - pokaz multimedialny połączony z przeżyciem. 4. Metody programowe: - z użyciem komputera, odtwarzacza CD/DVD, - z użyciem potrzebnych materiałów dydaktycznych. 5. Metody praktyczne: - pokaz, - sztuka teatralna, - ćwiczenia przedmiotowe.
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Ocena formująca prowadzona na początku zajęć służy do identyfikacji braków wiedzy, daje informacje podstawowe dla przygotowania treści programowych do nauczania przedmiotu. Pomaga wykładowcy ukierunkować przekazywane treści do poziomu studentów tak, aby uzyskać założone efekty i cele dydaktyczne. Ocena podsumowująca wystawiana pod koniec przedmiotu, która podsumowuje osiągnięte efekty przyswojonej wiedzy.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0
3,0Student ma słabą świadomość potrzeby uczestniczenia w wydarzeniach związanych z kulturą i sztuką teatralną
3,5
4,0
4,5
5,0
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty uczenia sięBIE_1A_A/02-b_K01Student jest gotowy do świadomego wyboru zagadnień kultury, w także wyrabia sobie opinię o potrzebie uczestniczenia w życiu kultury
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówBIE-NL_1A_K07Jest gotów do efektywnego komunikowania się i inicjowania działań w społeczeństwie, co pozwala mu odpowiedzialnie i świadomie uczestniczyć w wydarzeniach społecznych i kulturalnych
Cel przedmiotuC-5Ukształtowanie nawyku stałego, nie okazjonalnego uczestnictwa w kulturze.
C-2Rozbudzenie wrażliwości na piękno zawarte w sztuce teatralnej.
C-3Przekazanie treści z zakresu elementów wiedzy o teatrze: - historii teatru rodzimej i obcej, - twórców teatralnych, - wydarzeń teatralnych, np. wybitnych sztuk, aktorów, reżyserów, - wiadomości z literatury i form teatralnych.
C-4Rozwijanie i kształtowanie poprzez teatr - osobowości studenta.
C-1Przekazanie treści humanistycznych, uzupełniających wykształcenie techniczne studenta.
Treści programoweT-W-3Wielka Reforma Teatralna – metryka teatru współczesnego.
T-W-4Dramaturgia XX wieku.
T-W-7Teatry w Szczecinie – miejsca, zespoły, profile artystyczne.
T-W-6Teatr Telewizji.
T-W-5Aktor - zmiany na przestrzeni wieków.
T-W-2Początek i rozwój dramatu (dramaty – antyczny, średniowieczny, renesansowy, baroku i klasycyzmu, romantyzmu i naturalizmu).
T-W-1Początek i rozwój sceny ( scena antyczna, średniowieczna, renesansowa, wieku XVII i XVIII)
Metody nauczaniaM-11. Metody podające: - wykład informacyjny, - pogadanka, - opowiadanie, - opis, - anegdota, - objaśnienie lub wyjaśnienie. 2. Metody problemowe: - wykład konwersatoryjny. 3. Metody eksponujące: - nagranie CD, film-DVD - ekspozycja, - pokaz multimedialny połączony z przeżyciem. 4. Metody programowe: - z użyciem komputera, odtwarzacza CD/DVD, - z użyciem potrzebnych materiałów dydaktycznych. 5. Metody praktyczne: - pokaz, - sztuka teatralna, - ćwiczenia przedmiotowe.
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Ocena formująca prowadzona na początku zajęć służy do identyfikacji braków wiedzy, daje informacje podstawowe dla przygotowania treści programowych do nauczania przedmiotu. Pomaga wykładowcy ukierunkować przekazywane treści do poziomu studentów tak, aby uzyskać założone efekty i cele dydaktyczne. Ocena podsumowująca wystawiana pod koniec przedmiotu, która podsumowuje osiągnięte efekty przyswojonej wiedzy.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0
3,0Student ma słabą świadomość potrzeby uczestniczenia w wydarzeniach związanych z kulturą i sztuką teatralną
3,5
4,0
4,5
5,0