Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie

Wydział Informatyki - Informatyka (N3)

Sylabus przedmiotu Matematyka I:

Informacje podstawowe

Kierunek studiów Informatyka
Forma studiów studia niestacjonarne Poziom trzeciego stopnia
Stopnień naukowy absolwenta doktor
Obszary studiów
Profil
Moduł
Przedmiot Matematyka I
Specjalność przedmiot wspólny
Jednostka prowadząca Katedra Metod Sztucznej Inteligencji i Matematyki Stosowanej
Nauczyciel odpowiedzialny Andrzej Banachowicz <Andrzej.Banachowicz@zut.edu.pl>
Inni nauczyciele
ECTS (planowane) 2,0 ECTS (formy) 2,0
Forma zaliczenia zaliczenie Język polski
Blok obieralny Grupa obieralna

Formy dydaktyczne

Forma dydaktycznaKODSemestrGodzinyECTSWagaZaliczenie
wykładyW1 15 2,01,00zaliczenie

Wymagania wstępne

KODWymaganie wstępne
W-1Matematyka wyższa, poziom studiów wyższych technicznych.
W-2Informatyka - umiejętność posługiwania się oprogramowaniem, umiejętność algorytmizacji zadań i programowania.

Cele przedmiotu

KODCel modułu/przedmiotu
C-1Nabycie zaawansowanej wiedzy z zakresu analizy numerycznej.
C-2Nabycie umiejętności analizowania algorytmów numerycznych.

Treści programowe z podziałem na formy zajęć

KODTreść programowaGodziny
wykłady
T-W-1Podstawowe pojęcia analizy numerycznej - algorytmizacja zadań, obliczenia przybliżone, analiza błędów numerycznych, elementy analizy przedziałowej.2
T-W-2Numeryczna algebra liniowa: przestrzeń liniowa, rachunek wektorowy i macierzowy, wartości własne i wektory własne macierzy, rozkład macierzy, rozwiązywanie układów równań liniowych.3
T-W-3Przybliżanie funkcji: wzór Taylora, interpolacja liniowa, interpolacja wielomianowa, wzór Newtona, wielomian Lagrange'a, interpolacja Shepard'a, aproksymacja jednostajna, aproksymacja stochastyczna, predykcja (ekstrapolacja).2
T-W-4Rozwiązywanie równań i układów równań nieliniowych: izolacja pierwiastka, metoda bisekcji, metoda regula falsi, metoda siecznych, metoda stycznych, metoda Newtona dla układów równań nieliniowych, warunki zbieżności, wielowymiarowy przypadek metody najmniejszych kwadratów.3
T-W-5Różniczkowanie numeryczne: wykorzystanie wzoru Taylora, ekstrapolacja Richardsona. Całkowanie numeryczne: metoda prostokąów, metoda trapezów, metoda Simpsona, metoda Monte Carlo, dobór kroku całkowania.2
T-W-6Rozwiązywanie równań różniczkowych zwyczajnych: istnienie i jednoznaczność rozwiązań, zastosowanie wzoru Taylora, metoda Eulera i jej modyfikacje, metoda Rungego - Kutty, metody wielokrokowe, zagadnienie początkowe, dobór kroku całkowania, zbieżność i stabilność rozwiązań.2
T-W-7Rzowiązywanie równań różniczkowych cząstkowych, metoda różnic skończonych, analiza stabilności.1
15

Obciążenie pracą studenta - formy aktywności

KODForma aktywnościGodziny
wykłady
A-W-1Udział w wykładach.15
A-W-2Studiowanie literatury - praca własna studenta.10
A-W-3Konsultacje do wykładu.1
A-W-4Opracowywanie postawionych zagadnień numerycznych.25
A-W-5Przygotowanie do zaliczenia wykładu - opracowanie wybranego zagadnienia numerycznego.10
61

Metody nauczania / narzędzia dydaktyczne

KODMetoda nauczania / narzędzie dydaktyczne
M-1Wykład z prezentacją i przykładami. Sformułowanie i rozwiązywanie zagadnień numerycznych.

Sposoby oceny

KODSposób oceny
S-1Ocena formująca: Na podstawie aktywności na wykładach przy rozwiązywaniu zagadnień numerycznych.
S-2Ocena podsumowująca: Na podstawie jakości rozwiązania problemu naukowego z wykorzystaniem metod numerycznych.

Zamierzone efekty kształcenia - wiedza

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla dyscyplinyOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
I_3A_A/03-01_W01
Doktorant ma wiedzę o metodach formułowania i rozwiązywania zagadnień numerycznych.
I_3A_W01C-1T-W-1, T-W-7, T-W-3, T-W-5, T-W-2, T-W-6, T-W-4M-1S-2

Zamierzone efekty kształcenia - umiejętności

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla dyscyplinyOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
I_3A_A/03-01_U01
Student potrafi sformułować i rozwiązać zagadnienie numeryczne badanego procesu.
I_3A_U01C-2T-W-1, T-W-7, T-W-3, T-W-5, T-W-2, T-W-6, T-W-4M-1S-1, S-2

Zamierzone efekty kształcenia - inne kompetencje społeczne i personalne

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla dyscyplinyOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
I_3A_A/03-01_K01
Student potrafi w sposób kreatywny znaleźć rozwiązanie trudnych zagadnień numerycznych.
I_3A_K03C-2T-W-1, T-W-7, T-W-3, T-W-5, T-W-2, T-W-6, T-W-4M-1S-1

Kryterium oceny - wiedza

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
I_3A_A/03-01_W01
Doktorant ma wiedzę o metodach formułowania i rozwiązywania zagadnień numerycznych.
2,0Student nie zna podstawowych pojęć algebry liniowej, wzoru Taylora, interpolacyjnego wzoru Lagrange'a, podstawowych metod rozwiązywania równań nieliniowych oraz metody Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych.
3,0Student zna podstawowe pojęcia algebry liniowej, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe metod rozwiązywania równań nieliniowych oraz metodę Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych.
3,5Student zna podstawowe pojęcia algebry liniowej oraz rozwiązywania układów równań liniowych, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe metod rozwiązywania równań nieliniowych oraz metodę Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych oraz jej modyfikacje.
4,0Student zna pojęcia algebry liniowej oraz rozwiązywania układów równań liniowych, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe zagadnienia aproksymacyjne, metody rozwiązywania równań i układów równań nieliniowych, numeryczne metody różniczkowania i całkowania oraz metodę Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych oraz jej modyfikacje.
4,5Student zna pojęcia algebry liniowej oraz rozwiązywania układów równań liniowych, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe zagadnienia aproksymacyjne, aproksymację stochastyczną, metody rozwiązywania równań i układów równań nieliniowych, numeryczne metody różniczkowania i całkowania oraz metodę Eulera rozwiązywania oraz jej modyfikacje, metodę Rungego - Kutty.
5,0Student posiada pełną wiedzę z zakresu omawianych metod numeryzcnych podczas wykładów.

Kryterium oceny - umiejętności

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
I_3A_A/03-01_U01
Student potrafi sformułować i rozwiązać zagadnienie numeryczne badanego procesu.
2,0Student nie posiada umiejętności formułowania i rozwiązywania najprostszych, podstawowych zagadnień numerycznych.
3,0Student potrafi sformułować proste zagadnienie naukowe i inżynierskie oraz dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania.
3,5Student potrafi sformułować proste zagadnienie naukowe i inżynierskie, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania oraz wykorzystać podstawowe oprogramowanie numeryczne.
4,0Student potrafi sformułować zagadnienie naukowe lub stosowane, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania oraz wykorzystać podstawowe oprogramowanie numeryczne.
4,5Student potrafi sformułować zagadnienie naukowe lub stosowane, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania wraz z analizą dokładności i zbieności oraz wykorzystać zaawansowane oprogramowanie numeryczne.
5,0Student potrafi poprawnie sformułować problam naukowy lub stosowany, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania wraz z analizą dokładności i zbieności oraz wykorzystać zaawansowane oprogramowanie numeryczne lub napisać odpowiednie procedury.

Kryterium oceny - inne kompetencje społeczne i personalne

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
I_3A_A/03-01_K01
Student potrafi w sposób kreatywny znaleźć rozwiązanie trudnych zagadnień numerycznych.
2,0Student nie wykazuje żadnej kreatywności w rozwiązywaniu podstawowych zagadnień numerycznych i w ogóle nie rozumie znaczenia umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
3,0Student wykorzystuje swoją wiedzę w rozwiązywaniu podstawowych zagadnień numerycznych i rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
3,5Student wykorzystuje swoją wiedzę w szerokim zakresie do rozwiązywania podstawowych zagadnień numerycznych i rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
4,0Student jest kreatywny w rozwiązywaniu zagadnień numerycznych i rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
4,5Student jest kreatywny w rozwiązywaniu zagadnień numerycznych i w wysokim stopniu rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
5,0Student wykazuje bardzo wysoką kreatywność w rozwiązywaniu zagadnień numerycznych i w bardzo wysokim stopniu rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.

Literatura podstawowa

  1. Bronsztejn I.A., Siemendiajew K.A., Musiol G., Muhling H., Nowoczesne kompendium matematyki., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2011
  2. Demidovich B.P., Maron I.A., Computational Mathematics., Mir Publisher, Moscow, 1987
  3. Fortuba Z., Macukow B., Wąsowski J., Metody numeryczne., Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1993
  4. Kincaid D., Cheney W., Analiza numeryczna., Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 2006
  5. Ralston A., Wstęp do analizy numerycznej., Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1983

Literatura dodatkowa

  1. Baron B., Pasierbek A., Maciążek M., Algorytmy numeryczne w Delphi., Helion, Gliwice, 2006
  2. Matulewski J., Dziubak T., Sylwestrzak M., Płoszajczak R., Grafika, fizyka, metody numeryczne. Symulacje fizyczne z wizualizacją 3D., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2010
  3. Pang T., Metody obliczeniowe w fizyce. Fizyka i komputery., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2001
  4. Potter D., Metody obliczeniowe fizyki. Fizyka komputerowa., Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1982

Treści programowe - wykłady

KODTreść programowaGodziny
T-W-1Podstawowe pojęcia analizy numerycznej - algorytmizacja zadań, obliczenia przybliżone, analiza błędów numerycznych, elementy analizy przedziałowej.2
T-W-2Numeryczna algebra liniowa: przestrzeń liniowa, rachunek wektorowy i macierzowy, wartości własne i wektory własne macierzy, rozkład macierzy, rozwiązywanie układów równań liniowych.3
T-W-3Przybliżanie funkcji: wzór Taylora, interpolacja liniowa, interpolacja wielomianowa, wzór Newtona, wielomian Lagrange'a, interpolacja Shepard'a, aproksymacja jednostajna, aproksymacja stochastyczna, predykcja (ekstrapolacja).2
T-W-4Rozwiązywanie równań i układów równań nieliniowych: izolacja pierwiastka, metoda bisekcji, metoda regula falsi, metoda siecznych, metoda stycznych, metoda Newtona dla układów równań nieliniowych, warunki zbieżności, wielowymiarowy przypadek metody najmniejszych kwadratów.3
T-W-5Różniczkowanie numeryczne: wykorzystanie wzoru Taylora, ekstrapolacja Richardsona. Całkowanie numeryczne: metoda prostokąów, metoda trapezów, metoda Simpsona, metoda Monte Carlo, dobór kroku całkowania.2
T-W-6Rozwiązywanie równań różniczkowych zwyczajnych: istnienie i jednoznaczność rozwiązań, zastosowanie wzoru Taylora, metoda Eulera i jej modyfikacje, metoda Rungego - Kutty, metody wielokrokowe, zagadnienie początkowe, dobór kroku całkowania, zbieżność i stabilność rozwiązań.2
T-W-7Rzowiązywanie równań różniczkowych cząstkowych, metoda różnic skończonych, analiza stabilności.1
15

Formy aktywności - wykłady

KODForma aktywnościGodziny
A-W-1Udział w wykładach.15
A-W-2Studiowanie literatury - praca własna studenta.10
A-W-3Konsultacje do wykładu.1
A-W-4Opracowywanie postawionych zagadnień numerycznych.25
A-W-5Przygotowanie do zaliczenia wykładu - opracowanie wybranego zagadnienia numerycznego.10
61
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaI_3A_A/03-01_W01Doktorant ma wiedzę o metodach formułowania i rozwiązywania zagadnień numerycznych.
Odniesienie do efektów kształcenia dla dyscyplinyI_3A_W01Absolwent posiada zaawansowaną wiedzę o charakterze podstawowym dla dziedziny Informatyka związana z obszarem prowadzonych badań naukowych obejmująca najnowsze osiągnięcia
Cel przedmiotuC-1Nabycie zaawansowanej wiedzy z zakresu analizy numerycznej.
Treści programoweT-W-1Podstawowe pojęcia analizy numerycznej - algorytmizacja zadań, obliczenia przybliżone, analiza błędów numerycznych, elementy analizy przedziałowej.
T-W-7Rzowiązywanie równań różniczkowych cząstkowych, metoda różnic skończonych, analiza stabilności.
T-W-3Przybliżanie funkcji: wzór Taylora, interpolacja liniowa, interpolacja wielomianowa, wzór Newtona, wielomian Lagrange'a, interpolacja Shepard'a, aproksymacja jednostajna, aproksymacja stochastyczna, predykcja (ekstrapolacja).
T-W-5Różniczkowanie numeryczne: wykorzystanie wzoru Taylora, ekstrapolacja Richardsona. Całkowanie numeryczne: metoda prostokąów, metoda trapezów, metoda Simpsona, metoda Monte Carlo, dobór kroku całkowania.
T-W-2Numeryczna algebra liniowa: przestrzeń liniowa, rachunek wektorowy i macierzowy, wartości własne i wektory własne macierzy, rozkład macierzy, rozwiązywanie układów równań liniowych.
T-W-6Rozwiązywanie równań różniczkowych zwyczajnych: istnienie i jednoznaczność rozwiązań, zastosowanie wzoru Taylora, metoda Eulera i jej modyfikacje, metoda Rungego - Kutty, metody wielokrokowe, zagadnienie początkowe, dobór kroku całkowania, zbieżność i stabilność rozwiązań.
T-W-4Rozwiązywanie równań i układów równań nieliniowych: izolacja pierwiastka, metoda bisekcji, metoda regula falsi, metoda siecznych, metoda stycznych, metoda Newtona dla układów równań nieliniowych, warunki zbieżności, wielowymiarowy przypadek metody najmniejszych kwadratów.
Metody nauczaniaM-1Wykład z prezentacją i przykładami. Sformułowanie i rozwiązywanie zagadnień numerycznych.
Sposób ocenyS-2Ocena podsumowująca: Na podstawie jakości rozwiązania problemu naukowego z wykorzystaniem metod numerycznych.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie zna podstawowych pojęć algebry liniowej, wzoru Taylora, interpolacyjnego wzoru Lagrange'a, podstawowych metod rozwiązywania równań nieliniowych oraz metody Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych.
3,0Student zna podstawowe pojęcia algebry liniowej, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe metod rozwiązywania równań nieliniowych oraz metodę Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych.
3,5Student zna podstawowe pojęcia algebry liniowej oraz rozwiązywania układów równań liniowych, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe metod rozwiązywania równań nieliniowych oraz metodę Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych oraz jej modyfikacje.
4,0Student zna pojęcia algebry liniowej oraz rozwiązywania układów równań liniowych, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe zagadnienia aproksymacyjne, metody rozwiązywania równań i układów równań nieliniowych, numeryczne metody różniczkowania i całkowania oraz metodę Eulera rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych oraz jej modyfikacje.
4,5Student zna pojęcia algebry liniowej oraz rozwiązywania układów równań liniowych, wzór Taylora, interpolacyjny wzór Lagrange'a, podstawowe zagadnienia aproksymacyjne, aproksymację stochastyczną, metody rozwiązywania równań i układów równań nieliniowych, numeryczne metody różniczkowania i całkowania oraz metodę Eulera rozwiązywania oraz jej modyfikacje, metodę Rungego - Kutty.
5,0Student posiada pełną wiedzę z zakresu omawianych metod numeryzcnych podczas wykładów.
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaI_3A_A/03-01_U01Student potrafi sformułować i rozwiązać zagadnienie numeryczne badanego procesu.
Odniesienie do efektów kształcenia dla dyscyplinyI_3A_U01Absolwent posiada umiejętność prowadzenia badań naukowych w zakresie Informatyka z wykorzystaniem najnowszej wiedzy.
Cel przedmiotuC-2Nabycie umiejętności analizowania algorytmów numerycznych.
Treści programoweT-W-1Podstawowe pojęcia analizy numerycznej - algorytmizacja zadań, obliczenia przybliżone, analiza błędów numerycznych, elementy analizy przedziałowej.
T-W-7Rzowiązywanie równań różniczkowych cząstkowych, metoda różnic skończonych, analiza stabilności.
T-W-3Przybliżanie funkcji: wzór Taylora, interpolacja liniowa, interpolacja wielomianowa, wzór Newtona, wielomian Lagrange'a, interpolacja Shepard'a, aproksymacja jednostajna, aproksymacja stochastyczna, predykcja (ekstrapolacja).
T-W-5Różniczkowanie numeryczne: wykorzystanie wzoru Taylora, ekstrapolacja Richardsona. Całkowanie numeryczne: metoda prostokąów, metoda trapezów, metoda Simpsona, metoda Monte Carlo, dobór kroku całkowania.
T-W-2Numeryczna algebra liniowa: przestrzeń liniowa, rachunek wektorowy i macierzowy, wartości własne i wektory własne macierzy, rozkład macierzy, rozwiązywanie układów równań liniowych.
T-W-6Rozwiązywanie równań różniczkowych zwyczajnych: istnienie i jednoznaczność rozwiązań, zastosowanie wzoru Taylora, metoda Eulera i jej modyfikacje, metoda Rungego - Kutty, metody wielokrokowe, zagadnienie początkowe, dobór kroku całkowania, zbieżność i stabilność rozwiązań.
T-W-4Rozwiązywanie równań i układów równań nieliniowych: izolacja pierwiastka, metoda bisekcji, metoda regula falsi, metoda siecznych, metoda stycznych, metoda Newtona dla układów równań nieliniowych, warunki zbieżności, wielowymiarowy przypadek metody najmniejszych kwadratów.
Metody nauczaniaM-1Wykład z prezentacją i przykładami. Sformułowanie i rozwiązywanie zagadnień numerycznych.
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Na podstawie aktywności na wykładach przy rozwiązywaniu zagadnień numerycznych.
S-2Ocena podsumowująca: Na podstawie jakości rozwiązania problemu naukowego z wykorzystaniem metod numerycznych.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie posiada umiejętności formułowania i rozwiązywania najprostszych, podstawowych zagadnień numerycznych.
3,0Student potrafi sformułować proste zagadnienie naukowe i inżynierskie oraz dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania.
3,5Student potrafi sformułować proste zagadnienie naukowe i inżynierskie, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania oraz wykorzystać podstawowe oprogramowanie numeryczne.
4,0Student potrafi sformułować zagadnienie naukowe lub stosowane, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania oraz wykorzystać podstawowe oprogramowanie numeryczne.
4,5Student potrafi sformułować zagadnienie naukowe lub stosowane, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania wraz z analizą dokładności i zbieności oraz wykorzystać zaawansowane oprogramowanie numeryczne.
5,0Student potrafi poprawnie sformułować problam naukowy lub stosowany, dobrać odpowiednią metodę numerycznego rozwiązania wraz z analizą dokładności i zbieności oraz wykorzystać zaawansowane oprogramowanie numeryczne lub napisać odpowiednie procedury.
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaI_3A_A/03-01_K01Student potrafi w sposób kreatywny znaleźć rozwiązanie trudnych zagadnień numerycznych.
Odniesienie do efektów kształcenia dla dyscyplinyI_3A_K03Absolwent potrafi myśleć i działać w sposób kreatywny.
Cel przedmiotuC-2Nabycie umiejętności analizowania algorytmów numerycznych.
Treści programoweT-W-1Podstawowe pojęcia analizy numerycznej - algorytmizacja zadań, obliczenia przybliżone, analiza błędów numerycznych, elementy analizy przedziałowej.
T-W-7Rzowiązywanie równań różniczkowych cząstkowych, metoda różnic skończonych, analiza stabilności.
T-W-3Przybliżanie funkcji: wzór Taylora, interpolacja liniowa, interpolacja wielomianowa, wzór Newtona, wielomian Lagrange'a, interpolacja Shepard'a, aproksymacja jednostajna, aproksymacja stochastyczna, predykcja (ekstrapolacja).
T-W-5Różniczkowanie numeryczne: wykorzystanie wzoru Taylora, ekstrapolacja Richardsona. Całkowanie numeryczne: metoda prostokąów, metoda trapezów, metoda Simpsona, metoda Monte Carlo, dobór kroku całkowania.
T-W-2Numeryczna algebra liniowa: przestrzeń liniowa, rachunek wektorowy i macierzowy, wartości własne i wektory własne macierzy, rozkład macierzy, rozwiązywanie układów równań liniowych.
T-W-6Rozwiązywanie równań różniczkowych zwyczajnych: istnienie i jednoznaczność rozwiązań, zastosowanie wzoru Taylora, metoda Eulera i jej modyfikacje, metoda Rungego - Kutty, metody wielokrokowe, zagadnienie początkowe, dobór kroku całkowania, zbieżność i stabilność rozwiązań.
T-W-4Rozwiązywanie równań i układów równań nieliniowych: izolacja pierwiastka, metoda bisekcji, metoda regula falsi, metoda siecznych, metoda stycznych, metoda Newtona dla układów równań nieliniowych, warunki zbieżności, wielowymiarowy przypadek metody najmniejszych kwadratów.
Metody nauczaniaM-1Wykład z prezentacją i przykładami. Sformułowanie i rozwiązywanie zagadnień numerycznych.
Sposób ocenyS-1Ocena formująca: Na podstawie aktywności na wykładach przy rozwiązywaniu zagadnień numerycznych.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie wykazuje żadnej kreatywności w rozwiązywaniu podstawowych zagadnień numerycznych i w ogóle nie rozumie znaczenia umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
3,0Student wykorzystuje swoją wiedzę w rozwiązywaniu podstawowych zagadnień numerycznych i rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
3,5Student wykorzystuje swoją wiedzę w szerokim zakresie do rozwiązywania podstawowych zagadnień numerycznych i rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
4,0Student jest kreatywny w rozwiązywaniu zagadnień numerycznych i rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
4,5Student jest kreatywny w rozwiązywaniu zagadnień numerycznych i w wysokim stopniu rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.
5,0Student wykazuje bardzo wysoką kreatywność w rozwiązywaniu zagadnień numerycznych i w bardzo wysokim stopniu rozumie znaczenie umiejętności rozwiązywania tych problemów dla gospodarki kraju.