Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie

Wydział Inżynierii Mechanicznej i Mechatroniki - Mechanika i budowa maszyn (S1)

Sylabus przedmiotu Wytrzymałość materiałów II:

Informacje podstawowe

Kierunek studiów Mechanika i budowa maszyn
Forma studiów studia stacjonarne Poziom pierwszego stopnia
Tytuł zawodowy absolwenta inżynier
Obszary studiów nauk technicznych, studiów inżynierskich
Profil ogólnoakademicki
Moduł
Przedmiot Wytrzymałość materiałów II
Specjalność przedmiot wspólny
Jednostka prowadząca Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
Nauczyciel odpowiedzialny Konrad Konowalski <Konrad.Konowalski@zut.edu.pl>
Inni nauczyciele Mariusz Leus <Mariusz.Leus@zut.edu.pl>
ECTS (planowane) 4,0 ECTS (formy) 4,0
Forma zaliczenia zaliczenie Język polski
Blok obieralny Grupa obieralna

Formy dydaktyczne

Forma dydaktycznaKODSemestrGodzinyECTSWagaZaliczenie
laboratoriaL3 15 1,30,26zaliczenie
ćwiczenia audytoryjneA3 15 1,30,30zaliczenie
wykładyW3 15 1,40,44zaliczenie

Wymagania wstępne

KODWymaganie wstępne
W-1Zaliczone przedmioty: Matematyka I, Mechanika I, Wytrzymałość Materiałów I

Cele przedmiotu

KODCel modułu/przedmiotu
C-1Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawami obliczeń elementów i konstrukcjii z uwagi na ich wytrzymałość, sztywność i stateczność
C-2Zapoznanie studentów z podstawowymi zasadami obliczeń elementów i konstrukcji w przypadku obciążeń złożonych np. jednoczesne zginanie i skręcanie prętów
C-3Zapoznanie studentów z podstawami doświadczalnych badań wytrzymałościowych. Zapoznanie studentów ze sposobami przeprowadzania podstawowych prób wytrzymałościowych, przygotowaniem próbek do badań wytrzymałościowych, używamą aparaturą i obowiązującymi normami oraz ukształtowanie umiejętnosci analizy wyników badań doświadczalnych

Treści programowe z podziałem na formy zajęć

KODTreść programowaGodziny
ćwiczenia audytoryjne
T-A-1Obliczanie wytrzymałościowe belek a) obliczanie dopuszczalnych obciążeń belki o zadanym przekroju, b) dobór przekroju belki przy danym obciążeniu2
T-A-2Wyznaczanie ugięcia i kąta obrotu przekroju belki1
T-A-3Rozwiązywanie belek statycznie niewyznaczalnych: a) metodą całkowania równania różniczkowego linii ugięcia, b) metodą porównywania odkształceń2
T-A-4Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem2
T-A-5Kolokwium nr11
T-A-6Obliczanie prętów na wyboczenie.2
T-A-7Wykorzystanie twierdzenia Castigliano do wyznaczania przemieszczeń w belkach1
T-A-8Zastosowanie twierdzenia Menabrea-Castigliano do rozwiązywania belek i ram statycznie niewyznaczalnych2
T-A-9Obliczenia wytrzymałościowe płyty przy zgięciu walcowym1
T-A-10Kolokwium nr21
15
laboratoria
T-L-1Wstęp do ćwiczeń laboratoryjnch. Omówienie regulaminu, programu i przebiegu ćwiczeń.1
T-L-2Statyczna próba rozciągania metali2
T-L-3Statyczna próba ściskania metali1
T-L-4Próby udarności. Próba ścinania technologicznego.1
T-L-5Pomiary twardości2
T-L-6Sprawdzian nr11
T-L-7Wyznaczanie modułu Younga, umownej granicy plastyczności i umownej granicy proporcjonalności1
T-L-8Wyboczenie.1
T-L-9Pomiary naprężeń przy pomocy tensometrów oporowych2
T-L-10Badanie metali na zmęczenie1
T-L-11Wyznaczanie ugięcia belki. Wyznaczanie reakcji belki statycznie niewyznaczalnej. Twierdzenie Maxwella1
T-L-12Sprawdzian nr21
15
wykłady
T-W-1Pojęcie wytężenia materiału, analiza wytężenia elementów maszyn1
T-W-2Ważniejsze hipotezy wytrzymałościowe1
T-W-3Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem1
T-W-4Równanie różniczkowe linii ugięcia belki1
T-W-5Wyboczenie2
T-W-6Metody energetyczne. Układy liniowo-sprężyste. Energia odkształcenia sprężystego układu liniowo-sprężystego.2
T-W-7Twierdzenia: Betti i Maxwella. Twierdzenie Castigliano. Zasada minimum energii Menabrea-Castigliano2
T-W-8Zastosowanie twierdzeń energetycznych do rozwiązywania belek ram i prętów słabo zakrzywionych2
T-W-9Analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych.3
15

Obciążenie pracą studenta - formy aktywności

KODForma aktywnościGodziny
ćwiczenia audytoryjne
A-A-1Przygotowanie do ćwiczeń na podstawie wykładu i zalecanej literatury8
A-A-2uczestnictwo w zajęciach15
A-A-3Samodzielne rozwiązywanie zadań w ramach prac domowych10
A-A-4Konsultacje u prowadzącego ćwiczenia5
38
laboratoria
A-L-1Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych na podstawie literatury i norm13
A-L-2uczestnictwo w zajęciach15
A-L-3Opracowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych11
39
wykłady
A-W-1Przygotowanie do wykładu na podstawie zalecanej literatury10
A-W-2Uczestnictwo w zajęciach15
A-W-3Udział w konsultacjach8
A-W-4Przygotowanie do zaliczenia6
A-W-5Zaliczenie2
41

Metody nauczania / narzędzia dydaktyczne

KODMetoda nauczania / narzędzie dydaktyczne
M-1wykład informacyjny / typowe średki audiowizualne (tablica, rzutnik przeźroczy)
M-2Ćwiczenia przedmiotowe / tablica.
M-3Ćwiczenia laboratoryjne/ stanowiska badawcze

Sposoby oceny

KODSposób oceny
S-1Ocena formująca: Odpowiedzi ustne na ćwiczeniach laboratoryjnych
S-2Ocena formująca: odpowiedzi ustne na ćwiczeniach audytoryjnych
S-3Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch kolokwiów, przewidzianych w ciągu semestru, obejmujących tematycznie zakres zadań rozwiązywanych na ćwiczeniach.
S-4Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia wykładów jest uzyskanie pozytywnych ocen z kolowium ( część zadaniowa) oraz pisemnego zaliczenia części teoretycznej.
S-5Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń laboratoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z każdego sprawozdania oraz pozytywnych ocen z obydwóch sprawdzianów

Zamierzone efekty kształcenia - wiedza

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
MBM_1A_B19_W01
W wyniku zaliczenia przedmiotu, student uzyskuje podstawowe informacje z Wytrzymałości Materiałów (zagadnienia wytrzymałości złożonej, hipotezy wytężeniowe, układy liniowo-sprężyste, analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych)
MBM_1A_W07, MBM_1A_W09T1A_W04, T1A_W05C-1, C-3T-W-1, T-W-2, T-W-3, T-W-4, T-W-5, T-W-6, T-W-7, T-W-8, T-W-9, T-A-4, T-A-1, T-A-2, T-A-3, T-A-6, T-A-7, T-A-8, T-A-9, T-L-1, T-L-2, T-L-3, T-L-4, T-L-5, T-L-7, T-L-8, T-L-9, T-L-10M-1, M-2, M-3S-5, S-3, S-4

Zamierzone efekty kształcenia - umiejętności

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
MBM_1A_B19_U01
Student osiąga umiejętnośici obliczania ram , prętów słabo zakrzywionych oraz płyt cienkościennych oraz i doświadczalnego weryfikowania otrzymanych wyników obliczeń.
MBM_1A_U05T1A_U05InzA_U03C-1, C-3, C-2T-W-1, T-W-2, T-W-3, T-W-4, T-W-5, T-W-6, T-W-7, T-W-8, T-W-9, T-A-4, T-A-1, T-A-2, T-A-3, T-A-6, T-A-7, T-A-8, T-A-9, T-L-1, T-L-2, T-L-3, T-L-4, T-L-5, T-L-7, T-L-8, T-L-9, T-L-10M-1, M-2, M-3S-5, S-3, S-4

Zamierzone efekty kształcenia - inne kompetencje społeczne i personalne

Zamierzone efekty kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówOdniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaOdniesienie do efektów kształcenia prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraCel przedmiotuTreści programoweMetody nauczaniaSposób oceny
MBM_1A_B19_K01
W wyniku przeprowadzonych (zaliczonych) zajęć student nabywa właściwą postawę do efektywnej pracy w zespole. Potrafi przeprowadzić konstruktywną krytykę wykonanych w zespole obliczeń wytrzymałościowych.
MBM_1A_K01, MBM_1A_K03, MBM_1A_K06T1A_K01, T1A_K03, T1A_K06InzA_K02C-1T-W-1, T-W-2, T-W-3, T-W-4, T-W-5, T-W-6, T-W-7, T-W-8, T-W-9, T-A-4, T-A-1, T-A-2, T-A-3, T-A-6, T-A-7, T-A-8, T-A-9, T-L-1, T-L-2, T-L-3, T-L-4, T-L-5, T-L-7, T-L-8, T-L-9, T-L-10, T-L-11M-1, M-2S-5, S-3, S-4, S-1, S-2

Kryterium oceny - wiedza

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
MBM_1A_B19_W01
W wyniku zaliczenia przedmiotu, student uzyskuje podstawowe informacje z Wytrzymałości Materiałów (zagadnienia wytrzymałości złożonej, hipotezy wytężeniowe, układy liniowo-sprężyste, analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych)
2,0Student nie opanował podstawowej wiedzy z zakresu przedniotu.
3,0Student opanował podstawowa wiedze z zakresu przedniotu. Nie potrafi jej wykorzystac w obliczeniach .
3,5Student opanował przedstawiona wiedzę i umie ja stosowac w stopniu posrednim miedzy ocena 3,0 a 4,0.
4,0Student opanował podstawowa wiedzę z zakresu przedmiotu. Potrafi ja wykorzystać w typowych obliczeniach elementów maszyn. Ma trudnosci z rozwiazywaniem zadan niestandardowych.
4,5Student opanował przedstawiona wiedzę i umie ja stosowac w stopniu pośrednim między ocena 4,0 a 5,0.
5,0Student opanował podstawowa wiedze z zakresu przedniotu. Posiada umiejetnosc rozwiazywania zadan nietypowych. Wykazuje zainteresowanie przedmiotem wykraczajace poza przedstawiona tematyke.

Kryterium oceny - umiejętności

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
MBM_1A_B19_U01
Student osiąga umiejętnośici obliczania ram , prętów słabo zakrzywionych oraz płyt cienkościennych oraz i doświadczalnego weryfikowania otrzymanych wyników obliczeń.
2,0Student nie potrafi wykorzystac wiedzy teoretycznej w praktyce przez co nie potrafi samodzielnie rozwiazywac zadan z Wytrzymałości Materiałów
3,0Student potrafi poprawnie rozwiazywac zadania w sposób bierny, czesto korzysta z pomocy innych. Popełnia pomyłki w obliczeniach.
3,5Student wykazuje umiejetnosci posrednie miedzy ocena 3,0 a 4,0.
4,0Student potrafi poprawnie i samodzielnie rozwiazywac zadania . Popełnia nieliczne pomyłki w obliczeniach.
4,5Student wykazuje umiejetnosci posrednie miedzy ocena 4,0 a 5,0.
5,0Student potrafi poprawnie i samodzielnie rozwiazywac zadania. Wykazuje inicjatywe w stosowaniu własnych rozwiazań. Nie popełnia pomyłek w obliczeniach.

Kryterium oceny - inne kompetencje społeczne i personalne

Efekt kształceniaOcenaKryterium oceny
MBM_1A_B19_K01
W wyniku przeprowadzonych (zaliczonych) zajęć student nabywa właściwą postawę do efektywnej pracy w zespole. Potrafi przeprowadzić konstruktywną krytykę wykonanych w zespole obliczeń wytrzymałościowych.
2,0Student nieaktywny. W pracy korzysta z postępów innych. Nie wykazuje zainteresowania przedmiotem.
3,0Student samodzielnie wykonujacy zadana prace. Nie wykazuje checi współpracy z innymi studentami i prowadzacym zajecia.
3,5Ocena posrednia pomiedzy postawa studenta oceniana na 3,0 i 4,0.
4,0Student samodzielnie wykonujacy zadana prace. Z checia przyłacza sie do zespołu i współpracuje z innymi studentami oraz prowadzacym zajecia
4,5Ocena posrednia pomiedzy postawa studenta oceniana na 4,0 i 5,0.
5,0Student wykazuje cechy przywódcze, organizuje prace zespołu w sposób podwyzszajacy jakosc zadanych prac. Wykazuje zainteresowanie wiedza wykraczajace poza ramy przedmiotu.

Literatura podstawowa

  1. 1. Dyląg Z., Jakubowicz A., Orłoś Z, Wytrzymałość materiałów t.1 i t.2, WNT, Warszawa, 2003
  2. 3. Niezgodziński M.E., Niezgodziński T, Wzory, wykresy i tablice wytrzymałościowe, WNT, Warszawa, 1996
  3. 3. Niezgodziński M.E., Niezgodziński T, Zadania z wytrzymałości materiałów, WNT, Warszawa, 1997
  4. 2. Banasiak M., Grossman K, Zbiór zadań z wytrzymałości materiałów, WNT, Warszawa, 2000
  5. 4. Rajfert T., Rżysko J, Zbiór zadań ze statyki i wytrzymałości materiałów, PWN, 1974
  6. KMPKM, Laboratorium Wytrzymałości Materiałów, 4.http://www.kmpkm.ps.pl/pub/Wytrzymalosc_Materialow/Laboratorium/, 2011
  7. Polskie normy, Polskie normy, 2011, aktualnie obowiążujące

Literatura dodatkowa

  1. 1. R. Bąk, T. Burczyński, Wytrzymałość materiałów z elementami ujęcia komputerowego, WNT, Warszawa, 2001
  2. 3. J. Zielnica, Wytrzymałość Materiałów, Wydawnictwa Politechniki Poznańskiej, 2006
  3. 2. Z.Brzoska, Wytrzymałość Materiałów, PWN, Warszawa, 1972

Treści programowe - ćwiczenia audytoryjne

KODTreść programowaGodziny
T-A-1Obliczanie wytrzymałościowe belek a) obliczanie dopuszczalnych obciążeń belki o zadanym przekroju, b) dobór przekroju belki przy danym obciążeniu2
T-A-2Wyznaczanie ugięcia i kąta obrotu przekroju belki1
T-A-3Rozwiązywanie belek statycznie niewyznaczalnych: a) metodą całkowania równania różniczkowego linii ugięcia, b) metodą porównywania odkształceń2
T-A-4Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem2
T-A-5Kolokwium nr11
T-A-6Obliczanie prętów na wyboczenie.2
T-A-7Wykorzystanie twierdzenia Castigliano do wyznaczania przemieszczeń w belkach1
T-A-8Zastosowanie twierdzenia Menabrea-Castigliano do rozwiązywania belek i ram statycznie niewyznaczalnych2
T-A-9Obliczenia wytrzymałościowe płyty przy zgięciu walcowym1
T-A-10Kolokwium nr21
15

Treści programowe - laboratoria

KODTreść programowaGodziny
T-L-1Wstęp do ćwiczeń laboratoryjnch. Omówienie regulaminu, programu i przebiegu ćwiczeń.1
T-L-2Statyczna próba rozciągania metali2
T-L-3Statyczna próba ściskania metali1
T-L-4Próby udarności. Próba ścinania technologicznego.1
T-L-5Pomiary twardości2
T-L-6Sprawdzian nr11
T-L-7Wyznaczanie modułu Younga, umownej granicy plastyczności i umownej granicy proporcjonalności1
T-L-8Wyboczenie.1
T-L-9Pomiary naprężeń przy pomocy tensometrów oporowych2
T-L-10Badanie metali na zmęczenie1
T-L-11Wyznaczanie ugięcia belki. Wyznaczanie reakcji belki statycznie niewyznaczalnej. Twierdzenie Maxwella1
T-L-12Sprawdzian nr21
15

Treści programowe - wykłady

KODTreść programowaGodziny
T-W-1Pojęcie wytężenia materiału, analiza wytężenia elementów maszyn1
T-W-2Ważniejsze hipotezy wytrzymałościowe1
T-W-3Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem1
T-W-4Równanie różniczkowe linii ugięcia belki1
T-W-5Wyboczenie2
T-W-6Metody energetyczne. Układy liniowo-sprężyste. Energia odkształcenia sprężystego układu liniowo-sprężystego.2
T-W-7Twierdzenia: Betti i Maxwella. Twierdzenie Castigliano. Zasada minimum energii Menabrea-Castigliano2
T-W-8Zastosowanie twierdzeń energetycznych do rozwiązywania belek ram i prętów słabo zakrzywionych2
T-W-9Analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych.3
15

Formy aktywności - ćwiczenia audytoryjne

KODForma aktywnościGodziny
A-A-1Przygotowanie do ćwiczeń na podstawie wykładu i zalecanej literatury8
A-A-2uczestnictwo w zajęciach15
A-A-3Samodzielne rozwiązywanie zadań w ramach prac domowych10
A-A-4Konsultacje u prowadzącego ćwiczenia5
38
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta

Formy aktywności - laboratoria

KODForma aktywnościGodziny
A-L-1Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych na podstawie literatury i norm13
A-L-2uczestnictwo w zajęciach15
A-L-3Opracowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych11
39
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta

Formy aktywności - wykłady

KODForma aktywnościGodziny
A-W-1Przygotowanie do wykładu na podstawie zalecanej literatury10
A-W-2Uczestnictwo w zajęciach15
A-W-3Udział w konsultacjach8
A-W-4Przygotowanie do zaliczenia6
A-W-5Zaliczenie2
41
(*) 1 punkt ECTS, odpowiada około 30 godzinom aktywności studenta
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaMBM_1A_B19_W01W wyniku zaliczenia przedmiotu, student uzyskuje podstawowe informacje z Wytrzymałości Materiałów (zagadnienia wytrzymałości złożonej, hipotezy wytężeniowe, układy liniowo-sprężyste, analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych)
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówMBM_1A_W07ma szczegółową wiedzę w zakresie projektowania procesów kształtowania części maszyn i montażu maszyn o średnim stopniu złożoności
MBM_1A_W09ma podstawowa wiedzę i zna trendy rozwojowych w obszarach: konstrukcji maszyn, technologii, eksploatacji maszyn, energetyki oraz zarządzania
Odniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaT1A_W04ma szczegółową wiedzę związaną z wybranymi zagadnieniami z zakresu studiowanego kierunku studiów
T1A_W05ma podstawową wiedzę o trendach rozwojowych z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów
Cel przedmiotuC-1Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawami obliczeń elementów i konstrukcjii z uwagi na ich wytrzymałość, sztywność i stateczność
C-3Zapoznanie studentów z podstawami doświadczalnych badań wytrzymałościowych. Zapoznanie studentów ze sposobami przeprowadzania podstawowych prób wytrzymałościowych, przygotowaniem próbek do badań wytrzymałościowych, używamą aparaturą i obowiązującymi normami oraz ukształtowanie umiejętnosci analizy wyników badań doświadczalnych
Treści programoweT-W-1Pojęcie wytężenia materiału, analiza wytężenia elementów maszyn
T-W-2Ważniejsze hipotezy wytrzymałościowe
T-W-3Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem
T-W-4Równanie różniczkowe linii ugięcia belki
T-W-5Wyboczenie
T-W-6Metody energetyczne. Układy liniowo-sprężyste. Energia odkształcenia sprężystego układu liniowo-sprężystego.
T-W-7Twierdzenia: Betti i Maxwella. Twierdzenie Castigliano. Zasada minimum energii Menabrea-Castigliano
T-W-8Zastosowanie twierdzeń energetycznych do rozwiązywania belek ram i prętów słabo zakrzywionych
T-W-9Analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych.
T-A-4Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem
T-A-1Obliczanie wytrzymałościowe belek a) obliczanie dopuszczalnych obciążeń belki o zadanym przekroju, b) dobór przekroju belki przy danym obciążeniu
T-A-2Wyznaczanie ugięcia i kąta obrotu przekroju belki
T-A-3Rozwiązywanie belek statycznie niewyznaczalnych: a) metodą całkowania równania różniczkowego linii ugięcia, b) metodą porównywania odkształceń
T-A-6Obliczanie prętów na wyboczenie.
T-A-7Wykorzystanie twierdzenia Castigliano do wyznaczania przemieszczeń w belkach
T-A-8Zastosowanie twierdzenia Menabrea-Castigliano do rozwiązywania belek i ram statycznie niewyznaczalnych
T-A-9Obliczenia wytrzymałościowe płyty przy zgięciu walcowym
T-L-1Wstęp do ćwiczeń laboratoryjnch. Omówienie regulaminu, programu i przebiegu ćwiczeń.
T-L-2Statyczna próba rozciągania metali
T-L-3Statyczna próba ściskania metali
T-L-4Próby udarności. Próba ścinania technologicznego.
T-L-5Pomiary twardości
T-L-7Wyznaczanie modułu Younga, umownej granicy plastyczności i umownej granicy proporcjonalności
T-L-8Wyboczenie.
T-L-9Pomiary naprężeń przy pomocy tensometrów oporowych
T-L-10Badanie metali na zmęczenie
Metody nauczaniaM-1wykład informacyjny / typowe średki audiowizualne (tablica, rzutnik przeźroczy)
M-2Ćwiczenia przedmiotowe / tablica.
M-3Ćwiczenia laboratoryjne/ stanowiska badawcze
Sposób ocenyS-5Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń laboratoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z każdego sprawozdania oraz pozytywnych ocen z obydwóch sprawdzianów
S-3Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch kolokwiów, przewidzianych w ciągu semestru, obejmujących tematycznie zakres zadań rozwiązywanych na ćwiczeniach.
S-4Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia wykładów jest uzyskanie pozytywnych ocen z kolowium ( część zadaniowa) oraz pisemnego zaliczenia części teoretycznej.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie opanował podstawowej wiedzy z zakresu przedniotu.
3,0Student opanował podstawowa wiedze z zakresu przedniotu. Nie potrafi jej wykorzystac w obliczeniach .
3,5Student opanował przedstawiona wiedzę i umie ja stosowac w stopniu posrednim miedzy ocena 3,0 a 4,0.
4,0Student opanował podstawowa wiedzę z zakresu przedmiotu. Potrafi ja wykorzystać w typowych obliczeniach elementów maszyn. Ma trudnosci z rozwiazywaniem zadan niestandardowych.
4,5Student opanował przedstawiona wiedzę i umie ja stosowac w stopniu pośrednim między ocena 4,0 a 5,0.
5,0Student opanował podstawowa wiedze z zakresu przedniotu. Posiada umiejetnosc rozwiazywania zadan nietypowych. Wykazuje zainteresowanie przedmiotem wykraczajace poza przedstawiona tematyke.
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaMBM_1A_B19_U01Student osiąga umiejętnośici obliczania ram , prętów słabo zakrzywionych oraz płyt cienkościennych oraz i doświadczalnego weryfikowania otrzymanych wyników obliczeń.
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówMBM_1A_U05ma umiejętność samokształcenia - samodzielnego poszukiwania informacji i analizowania poznanych zagadnień
Odniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaT1A_U05ma umiejętność samokształcenia się
Odniesienie do efektów kształcenia prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraInzA_U03potrafi - przy formułowaniu i rozwiązywaniu zadań inżynierskich - dostrzegać ich aspekty systemowe i pozatechniczne
Cel przedmiotuC-1Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawami obliczeń elementów i konstrukcjii z uwagi na ich wytrzymałość, sztywność i stateczność
C-3Zapoznanie studentów z podstawami doświadczalnych badań wytrzymałościowych. Zapoznanie studentów ze sposobami przeprowadzania podstawowych prób wytrzymałościowych, przygotowaniem próbek do badań wytrzymałościowych, używamą aparaturą i obowiązującymi normami oraz ukształtowanie umiejętnosci analizy wyników badań doświadczalnych
C-2Zapoznanie studentów z podstawowymi zasadami obliczeń elementów i konstrukcji w przypadku obciążeń złożonych np. jednoczesne zginanie i skręcanie prętów
Treści programoweT-W-1Pojęcie wytężenia materiału, analiza wytężenia elementów maszyn
T-W-2Ważniejsze hipotezy wytrzymałościowe
T-W-3Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem
T-W-4Równanie różniczkowe linii ugięcia belki
T-W-5Wyboczenie
T-W-6Metody energetyczne. Układy liniowo-sprężyste. Energia odkształcenia sprężystego układu liniowo-sprężystego.
T-W-7Twierdzenia: Betti i Maxwella. Twierdzenie Castigliano. Zasada minimum energii Menabrea-Castigliano
T-W-8Zastosowanie twierdzeń energetycznych do rozwiązywania belek ram i prętów słabo zakrzywionych
T-W-9Analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych.
T-A-4Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem
T-A-1Obliczanie wytrzymałościowe belek a) obliczanie dopuszczalnych obciążeń belki o zadanym przekroju, b) dobór przekroju belki przy danym obciążeniu
T-A-2Wyznaczanie ugięcia i kąta obrotu przekroju belki
T-A-3Rozwiązywanie belek statycznie niewyznaczalnych: a) metodą całkowania równania różniczkowego linii ugięcia, b) metodą porównywania odkształceń
T-A-6Obliczanie prętów na wyboczenie.
T-A-7Wykorzystanie twierdzenia Castigliano do wyznaczania przemieszczeń w belkach
T-A-8Zastosowanie twierdzenia Menabrea-Castigliano do rozwiązywania belek i ram statycznie niewyznaczalnych
T-A-9Obliczenia wytrzymałościowe płyty przy zgięciu walcowym
T-L-1Wstęp do ćwiczeń laboratoryjnch. Omówienie regulaminu, programu i przebiegu ćwiczeń.
T-L-2Statyczna próba rozciągania metali
T-L-3Statyczna próba ściskania metali
T-L-4Próby udarności. Próba ścinania technologicznego.
T-L-5Pomiary twardości
T-L-7Wyznaczanie modułu Younga, umownej granicy plastyczności i umownej granicy proporcjonalności
T-L-8Wyboczenie.
T-L-9Pomiary naprężeń przy pomocy tensometrów oporowych
T-L-10Badanie metali na zmęczenie
Metody nauczaniaM-1wykład informacyjny / typowe średki audiowizualne (tablica, rzutnik przeźroczy)
M-2Ćwiczenia przedmiotowe / tablica.
M-3Ćwiczenia laboratoryjne/ stanowiska badawcze
Sposób ocenyS-5Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń laboratoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z każdego sprawozdania oraz pozytywnych ocen z obydwóch sprawdzianów
S-3Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch kolokwiów, przewidzianych w ciągu semestru, obejmujących tematycznie zakres zadań rozwiązywanych na ćwiczeniach.
S-4Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia wykładów jest uzyskanie pozytywnych ocen z kolowium ( część zadaniowa) oraz pisemnego zaliczenia części teoretycznej.
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nie potrafi wykorzystac wiedzy teoretycznej w praktyce przez co nie potrafi samodzielnie rozwiazywac zadan z Wytrzymałości Materiałów
3,0Student potrafi poprawnie rozwiazywac zadania w sposób bierny, czesto korzysta z pomocy innych. Popełnia pomyłki w obliczeniach.
3,5Student wykazuje umiejetnosci posrednie miedzy ocena 3,0 a 4,0.
4,0Student potrafi poprawnie i samodzielnie rozwiazywac zadania . Popełnia nieliczne pomyłki w obliczeniach.
4,5Student wykazuje umiejetnosci posrednie miedzy ocena 4,0 a 5,0.
5,0Student potrafi poprawnie i samodzielnie rozwiazywac zadania. Wykazuje inicjatywe w stosowaniu własnych rozwiazań. Nie popełnia pomyłek w obliczeniach.
PoleKODZnaczenie kodu
Zamierzone efekty kształceniaMBM_1A_B19_K01W wyniku przeprowadzonych (zaliczonych) zajęć student nabywa właściwą postawę do efektywnej pracy w zespole. Potrafi przeprowadzić konstruktywną krytykę wykonanych w zespole obliczeń wytrzymałościowych.
Odniesienie do efektów kształcenia dla kierunku studiówMBM_1A_K01rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie; potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób
MBM_1A_K03potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role
MBM_1A_K06potrafi myśleć i działać w sposób przedsiębiorczy
Odniesienie do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształceniaT1A_K01rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie; potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób
T1A_K03potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role
T1A_K06potrafi myśleć i działać w sposób przedsiębiorczy
Odniesienie do efektów kształcenia prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżynieraInzA_K02potrafi myśleć i działać w sposób przedsiębiorczy
Cel przedmiotuC-1Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawami obliczeń elementów i konstrukcjii z uwagi na ich wytrzymałość, sztywność i stateczność
Treści programoweT-W-1Pojęcie wytężenia materiału, analiza wytężenia elementów maszyn
T-W-2Ważniejsze hipotezy wytrzymałościowe
T-W-3Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem
T-W-4Równanie różniczkowe linii ugięcia belki
T-W-5Wyboczenie
T-W-6Metody energetyczne. Układy liniowo-sprężyste. Energia odkształcenia sprężystego układu liniowo-sprężystego.
T-W-7Twierdzenia: Betti i Maxwella. Twierdzenie Castigliano. Zasada minimum energii Menabrea-Castigliano
T-W-8Zastosowanie twierdzeń energetycznych do rozwiązywania belek ram i prętów słabo zakrzywionych
T-W-9Analiza wytrzymałościowa płyt cienkościennych.
T-A-4Wytrzymałość złożona pręta: a) równoczesne zginanie i skręcanie, b) zginanie z rozciąganiem lub ściskaniem
T-A-1Obliczanie wytrzymałościowe belek a) obliczanie dopuszczalnych obciążeń belki o zadanym przekroju, b) dobór przekroju belki przy danym obciążeniu
T-A-2Wyznaczanie ugięcia i kąta obrotu przekroju belki
T-A-3Rozwiązywanie belek statycznie niewyznaczalnych: a) metodą całkowania równania różniczkowego linii ugięcia, b) metodą porównywania odkształceń
T-A-6Obliczanie prętów na wyboczenie.
T-A-7Wykorzystanie twierdzenia Castigliano do wyznaczania przemieszczeń w belkach
T-A-8Zastosowanie twierdzenia Menabrea-Castigliano do rozwiązywania belek i ram statycznie niewyznaczalnych
T-A-9Obliczenia wytrzymałościowe płyty przy zgięciu walcowym
T-L-1Wstęp do ćwiczeń laboratoryjnch. Omówienie regulaminu, programu i przebiegu ćwiczeń.
T-L-2Statyczna próba rozciągania metali
T-L-3Statyczna próba ściskania metali
T-L-4Próby udarności. Próba ścinania technologicznego.
T-L-5Pomiary twardości
T-L-7Wyznaczanie modułu Younga, umownej granicy plastyczności i umownej granicy proporcjonalności
T-L-8Wyboczenie.
T-L-9Pomiary naprężeń przy pomocy tensometrów oporowych
T-L-10Badanie metali na zmęczenie
T-L-11Wyznaczanie ugięcia belki. Wyznaczanie reakcji belki statycznie niewyznaczalnej. Twierdzenie Maxwella
Metody nauczaniaM-1wykład informacyjny / typowe średki audiowizualne (tablica, rzutnik przeźroczy)
M-2Ćwiczenia przedmiotowe / tablica.
Sposób ocenyS-5Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń laboratoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z każdego sprawozdania oraz pozytywnych ocen z obydwóch sprawdzianów
S-3Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych jest uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch kolokwiów, przewidzianych w ciągu semestru, obejmujących tematycznie zakres zadań rozwiązywanych na ćwiczeniach.
S-4Ocena podsumowująca: Warunkiem zaliczenia wykładów jest uzyskanie pozytywnych ocen z kolowium ( część zadaniowa) oraz pisemnego zaliczenia części teoretycznej.
S-1Ocena formująca: Odpowiedzi ustne na ćwiczeniach laboratoryjnych
S-2Ocena formująca: odpowiedzi ustne na ćwiczeniach audytoryjnych
Kryteria ocenyOcenaKryterium oceny
2,0Student nieaktywny. W pracy korzysta z postępów innych. Nie wykazuje zainteresowania przedmiotem.
3,0Student samodzielnie wykonujacy zadana prace. Nie wykazuje checi współpracy z innymi studentami i prowadzacym zajecia.
3,5Ocena posrednia pomiedzy postawa studenta oceniana na 3,0 i 4,0.
4,0Student samodzielnie wykonujacy zadana prace. Z checia przyłacza sie do zespołu i współpracuje z innymi studentami oraz prowadzacym zajecia
4,5Ocena posrednia pomiedzy postawa studenta oceniana na 4,0 i 5,0.
5,0Student wykazuje cechy przywódcze, organizuje prace zespołu w sposób podwyzszajacy jakosc zadanych prac. Wykazuje zainteresowanie wiedza wykraczajace poza ramy przedmiotu.